ଵାପା

ଲେଖା : ଡକ୍ଟର ସୁନାମଣି ରାଉତ

ସଭିଏଁ ଲେଖନ୍ତି `ବୋଉ` କଥା ଵେଶି
` ଵାପା`କୁ ଯାଆନ୍ତି ଭୁଲି
ବାପା ଆଣି ଦେଲେ ଚାଉଳ,ପରିଵା
ବୋଉ ତ ଲଗାଏ ଚୁଲି।
ଜର କାଶ ହେଲେ ବୋଉ ଜଗିରହେ
ଓଷଦ ଆଣନ୍ତି ବାପା
ଭଲ ହୋଇ ମୁଁ ଯେ ଗୀତ ଗାଉ ଥାଏ
ଲରେଲାପା ଲାରେଲାପା ।
ପିଲାଦିନେ ବୋଉ ଜହ୍ନକୁ ଦେଖାଏ
ବାପା ହୁଅନ୍ତି ମୋ ଘୋଡା
ସେଇ ବାପା ପୁଣି ଭଲ ପାଇଁ ମୋତେ
ଦେଇଥାନ୍ତି କାନମୋଡା ।
କେତେ ବହିଖାତା ଜାମା ଛତାଜୋତା
ସବୁ ସେ ଦିଅନ୍ତି ଖଞ୍ଜି
ବୋଉ ପରି ବେଶୀ କଥା ନ କହି ସେ
କହନ୍ତି କଥାର ମଞ୍ଜି ।
ବାହାରେ କୋଉଠି ଭଲମନ୍ଦ ହେଲେ
ପିଠିରେ ପଡନ୍ତି ବାପା
ମୋର ହସଖୁସି ପାଇଁ ସେ ସହନ୍ତି
କେତେଯେ କଷଣ ଚାପା ।
ବୋଉ ପରି ବାପା ମଧୁର ନୁହନ୍ତି
ବାପା ଅନ୍ୟ ନାମ `ପିତା`
ପିତା ହେଲେବି ସେ ଆମ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟ
ପୋଥି, ଭାଗବତ, ଗୀତା ।
ବାପା ବୋଲି ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର
ସରଗ ଠାରୁ ସେ ବଡ
ଆମ ପାଇଁ ହସଖୁସି-ସାଗର ସେ
ଶାନ୍ତିର ସୁରକ୍ଷା ଗଡ଼ ।
ବଡହୋଇ ଆମେ ବାପାଙ୍କ ସେବାରେ
ଜୀବନ ବିତାଇ ଦେବା
ତାଙ୍କ ପାଦତଳେ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଇ
ଭଲ ମଣିଷଟେ ହେବା ।
∎

ରାଜବଗିଚା, କଟକ-୯
ମୋ – ୯୪୩୭୧୯୨୮୯୦