ଦୁଃଖୀ, ଅନାଥଙ୍କସେଵାକରିଵା
ଶରତ କୁମାରୀ ସ୍ଵାଇଁ
ନଭେମ୍ବର: ୨୦୨୬
Canonical: https://shishukishora.com/editions/2026-11/article-17.html

ଦୀପାବଳୀ ଆଜିଖୁସିରଦିନ 

ଖୁସି କିନ୍ତୁ ନାହିଁ ମିକୁଲିମନ।

ସକାଳପହରୁଝରାଏଲୁହ 

କାନ୍ଦିକାନ୍ଦିଫୁଲିଗଲାଣି ମୁହଁ।

ଜେଜେତାକହିଲେଵୁଲାଇନେବେ ଜେଜେମାକହିଲେଖେଳନାଦେଵେ।

ବାପାକହୁଛନ୍ତିପିଠିଆଉସି 

" ସୁନାଝିଅମୋରଦେଏତୁହସି।

ବାଣକିଣିଦେବି ବଜାରନେଵି 

ନୂଆଜାମାକିଣି ମିଠା ଖୋଇଵି।"

ତଥାପି ମିକୁଲି ଉଠିଲା ନାହିଁ 

ମୁଁହମାଡିଶେଯେ ରହିଲାଶୋଇ।

ନାନାଜାତିପିଠାଥାଳିରେଧରି ମାଆଡାକୁଛନ୍ତିଆଦରକରି।

ପଚାରିଲେ -" କିଏତାକୁମାରିଲା?

ଵାଧିଲାପରିକାଅବାକହିଲା?"

କୁନିଝିଅ କୁହେ ପୋଛିତାଲୁହ 

ବାପା,ଦାଦା,ଜେଜେସଭିଙ୍କୁକୁହ।

ଲୋଡା ନାହିଁ ମୋରଖେଳନାଜାମା 

ଵାଣକିଣିବାକୁକାନ୍ଦୁନିଜମା।

ଗାଁ କଥାମନେପଡୁଛିମୋର 

ନଈଵଢିକଲା କିନାରଖାର?

କୁନା,ସୁନା,ସୁନା,ଚଗଲା,ନୀଳ 

ଆଜିଭଳିଦିନେ କେଡେଵିକଳ?

ଘର ନାହିଁ-   ନାଁ ହିଁ ଖାଇବାପାଇଁ 

ଭୋକିଲାପେଟରେ କି ହାଇ ପାଇଁ।

ବାପାଏହାଶୁଣି ଆସିଲେଚାଲି 

କହିଲେ ଏବେ ମୁଁ ସଵୁଵୁଝିଲି। 

ଚାଲ ଆମେ ଏବେ ଗାଁ କୁଯିଵା ପୁରୀ,କ୍ଷୀରି,ପିଠାତାଙ୍କୁ ଖୋଇଵା।

ତାଙ୍କସାଙ୍ଗେମିଶିଦୀପଜାଳିଵା 

ଦୁଃଖୀ,ଅନାଥଙ୍କ ସେଵାକରିବା।