କବିତା
ଶିଶୁ ଦିବସ
ସରଳ,କୋମଳ, ନିଷ୍ପ।ପ ହୃଦୟ
ଶିଶୁଠାରୁ ମିଳେ ଶାନ୍ତି,
ପ୍ରାଣପ୍ରିୟ ଚାଚା ପରମ ବାନ୍ଧବ
ଶିଶୁଙ୍କ ମନ ଜିଣନ୍ତି ।
ପିଲାଙ୍କ ସହିତ କଲେ ଗପ ସପ
ଶୈଶବକୁ ଆସେ ଫେରି,
ମନରେ ସ୍ବଚ୍ଛତା ସରସ ସୁନ୍ଦର
ନିଜକୁ ନିଷ୍ପ।ପ ଗଢି ।
ପିଲାଙ୍କ ସହିତ ଚାହେଁ ବଞ୍ଚିବାକୁ
ମିଳେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆନନ୍ଦ,
ପ୍ରାଣ ଭରି ଭଲ ପାଉଥିଲେ ବୋଲି
ଭୁଲି ନିଜର ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ।
ପିଲାମାନଙ୍କର ସୁଗୁଣ ବିକାଶ
ଶୈଶବରୁ ନେବା ଦେଖି,
ଶିଶୁ ଉନ୍ନତିରେ ଦେଶର ପ୍ରଗତି
ଶକତି ଧ୍ୟାନେ ତନଖି ।
ସୁସ୍ଥ ଓ ସୁନ୍ଦର ବଳିଷ୍ଠ,ସମୃଦ୍ଧି
ସମାଜ ଗଠନ ପାଇଁ,
ଜାତିର ପରମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଶିଶୁରେ
ନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇ ।
ପରିଚିତ କର ଫୁଲ,ଫଳ,ଗଛ
ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ,ତାର।, ବନ,
ନଦୀ ଓ ପର୍ବତେ ଗଢା ଧର।ବକ୍ଷ
ହେଉ ସୁନ୍ଦର ଭୁବନ ।
ଶିଶୁଟି ହସିଲେ ଦୁନିଆଁ ଯେ ହସେ
ସାର୍ଥକ ସମାଜ ପାଇଁ,
ଶିଶୁ ପ୍ରତିଭାର ଉନ୍ମେଷ ନିମିତ୍ତ
ଶିଶୁ ଦିବସ ପାଳଇ ।
ବହୁ ଅନୁଷ୍ଠାନେ ଶିଶୁ ମହୋତ୍ସବ
ମହତ୍ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ,
ଶିଶୁର କଲ୍ୟାଣ ସମାଜ କଲ୍ୟାଣ
ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ,ଶିକ୍ଷା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ।