କବିତା
ପ୍ରିୟ ଚାଚା
ବୃନ୍ତରେ ଥାଇ ରକ୍ତ ଗୋଲାପ
ଡାକେ ଆ' ମୁନ୍ ଆ'
ଚାଚାଙ୍କପାଇଁ ହାତ ବଢ଼େଇ
ତୋଳି ତୁ ନେଇ ଯା' ।
କୁରୁତାଟିରେ ନିତି ଗୋଲାପ
ଖୋସୁଥିଲେରେ ସିଏ
କୁନାକୁନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଚାଚା ସେ
ଥିଲେରେ ଏକା ଯିଏ।
ଯିଏ"ଆନନ୍ଦ ଭବନ "ଯାଇ
ଆସିଛି ଥରେ ବୁଲି
କହିବ ଇଏ ତାଙ୍କରି ଘର
ଯାଅନି ମନୁ ଭୁଲି।
ମୋତିଲାଲ ତ ବାପାଙ୍କ ନାଆ
ମାଆ ସ୍ୱରୂପାରାଣୀ
ସାରା ଜୀଵନ ଆଦରିନେଲେ
ଶାନ୍ତି ଅହିଂସା ବାଣୀ।
ନଭେମ୍ବରର ଚଉଦଟି ତ
ଶିଶୁଦିବସ ସିନା
ପ୍ରିୟ ଚାଚାଙ୍କ ଜନମ ଦିନ
ଜାଣନ୍ତି ଲିନା ,ମୀନା।
ଜଵାହରଲାଲ ନେହେରୁ
ଚାଚାଙ୍କ ପୂରାନାମ
ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ
କଲେ ସେ କେତେ କାମ ।
ଯା ସ୍ମୃତିସ୍ଥଳ 'ଶାନ୍ତିବନ'
ନାମରେ ସିନା ଜଣା
ତାଙ୍କରି 'ପଞ୍ଚଶୀଳ' ନୀତି ଯେ
ହୁଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠରେ ଗଣା ।
ମାନିବା ତାଙ୍କ ନୀତି ଆଦର୍ଶ
ସେ ଚାଚା ଆମ ପ୍ରିୟ
ତୁମରି ପରି ହୁଅନ୍ତୁ ଦିନେ
ଏ ଦେଶ ପୁଅ ଝିଅ ।