କବିତା
ଭଲ ମନଟିଏ
ଭଲ ମନଟିଏ ଦିଅ ଆହେ ପ୍ରଭୁ
ଏତିକି ମୋହର ଅଳି
କାହାମନେ କେବେ ଦୁଃଖ ଦେବି ନାହିଁ
କରିବିନି କେବେ କଳି |
ପର ଦୋଷ ନିନ୍ଦା ମନେ ନଭାବିବି
ଦେଖିବି ତା ଭଲ ଗୁଣ
ଦୁଃଖିର ଦୁଃଖରେ ସହଭାଗୀ ପାଇଁ
ମନରେ ରଖିବି ପଣ ।
ମଧୁମକ୍ଷୀକାଟି ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇ
ଉପକାର କରେ କେତେ ?
କରିକି ପାରିବି ନାହିଁ ତାପରି
ଦିଅ ଭଲ ମନ ମୋତେ ।
ଗଛଟିଏ ଯଦି ଛାଇ ଦେଇ କରି
ପଥିକକୁ ଶାନ୍ତ କରେ
ନର ହୋଇ କଣ ତାହାଠାରୁ ହୀନ
ପାରିବି ନାହିଁ କି ଥରେ ।
ତାଡ଼ାଳରୁ ପତ୍ର ଛିଣ୍ତାଇକି କେବେ
ତଳେ ପକାଇବି ନାହିଁ
ସେବା ଦେବା ପାଇଁ ଦୁଃଖିର ଖେଦରେ
ତାପରି ରହିବି ଚାହିଁ ।
ଦେଇଛ ହେ ପ୍ରଭୁ ବିଦ୍ୟା ବୁଦ୍ଧି କେତେ
ଲଗାଇବି ତାକୁ କାମେ
କର ହେ ସୁଦୟା ହେ ଦୀନବାନ୍ଧବ
ଯଶ ଉଡ଼ୁ ତୁମ ନାମେ ।