କବିତା
ଛୁଟିତ ଛୁଟି

ଛୁଟିତ ଛୁଟି ଦଶରା ଛୁଟି
ସବୁ ଛୁଟିଠାରୁ ଭଲ
ଅଳପ ବରଷା ଅଳପଶୀତ
ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଫୁଲ
ଆସିବୁକି ସାଙ୍ଗ ସହର ଭୁଲି
ଗାଁ' ରେ ଘେରାଏ ଯାଆନ୍ତୁ ବୁଲି
ଲାଗନ୍ତା ଟିକିଏ ଭଲ l
ସବୁଜିଆ କ୍ଷେତ ନୀଳ ପାହାଡ଼
କୂଳୁ କୂଳୁ ବିଲ ପାଣି,
ଅଂଧୁଲି, ମୁଗୁରା,ଖଇଁଚି, ବଇଚି
ଚୁନା ଚୁନା ମାଛ ଖଣି l
ଉଷୁମ ଭାତକୁ ମାଛବେସର
ମା 'କରିଛନ୍ତି ଆମ୍ବ ଆଚାର
ପାଟିରୁ ବହିବ ପାଣି l
ବଣ କଡେ ଗୋଟେ ଖାଲି ପଡିଆ
ସାଧବ ବୋହୁଙ୍କ ମେଳ
ନାଲି ମଖମଲି ସାଧବ ବୋହୂ
ଚାଲୁଥିବେ ଦଳ ଦଳ
ଯତନ କରି ହାତରେ ଧରି
ଛାଡ଼ିଦେବା ପୁଣି ଥିଇରି କରି
ସମସ୍ତେ କହିବେ ଭଲ l
ଗାଁ ରାସ୍ତା ନୁହେଁ ସହର ପରି
ଦେଖି ଚାଲିବାକୁହୁଏ
ବାଟୋଇ ମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ
କାଶତଣ୍ଡୀ ହସୁଥାଏ l
ଗାଁ ମୁଁଣ୍ଡେ ଅଛି ନୂଆ ପୋଖରୀ
କଇଁ ଫୁଲେ ଏବେ ରହିଛି ଭରି
ଦେଖିଲା ପରିକା ସିଏl
ଦେଖୁଥିବା ଦୂର ପାହାଡ଼ ମାଳ
ବାହାର ପିଣ୍ଡାରେ ବସି
ଧଳା ଧଳା ଯେତେ ଶରତ ମେଘ
କେମିତି ହୁଅନ୍ତି ଘଷି l
ପାଣି ଢାଳିଦେବ ବରଷାରାଣୀ
ଗଡିଯାଉଥିବ ଓଳିଚ୍ଛା ପାଣି
ଆମ ଡ଼ଙ୍ଗା ଯିବ ଭାସି l
ମନା କରିବୁନି ଆସିବୁ ସାଙ୍ଗ
ଦେଖିବା ଦଶରା ଜାତ
ମା'ରାନ୍ଧିଦେବେ ବାସ ଚାଉଳରେ
ଖାଇବା ଅରୁଆ ଭାତ
ଦେଶି ଗୁଆଘିଅ ଦେବେ ପକାଇ
କଳା ମୁଗ ଜାଇ ଡାଲମା ଖାଇ
ଗାଁ କୁ ମଣିବୁ ମିତ l
